مرغ وقتی در قفس افتاد، پر بی فایدهستپر زدن با شاید و اما اگر بی فایدهستبغض وقتی پنجه ی غم می فشارد بر گلولحظه لحظه خوردن خونِ جگر بی فایدهستیک قدم پا پس کشیدن در خیال جبر نیستسیل وقتی می رسد از

 عروس خانه ی من ای جوان بمان بانوتمامِ   دلخوشی ام  مهربان  بمان بانو"میان ماندن و رفتن نمان"... بمان بانوستاره ی   دلم  ای   آسمان  بمان بانوبه چشم خون شده لبریز گفت و گوی تواممن این غریب مدینه که رو به روی توام  دلم  پر  است عزیزم  از  این  پریشانیدلم  پر است عزی

#نذر_حضرت_ام_البنین_سلام_الله_علیهازنی که نور از او آفتاب می گیردقمر ز شرمِ جلالش نقاب می گیردبه دستِ فاطمه آنقدر آبرومند استمقامِ همسریِ بوتراب می گیرددعا، به قصد اجابت به گریه دامنِ اوبرای آنکه شود مستجاب...می گیردنشسته بر درِ خانه گدای عباسشهرآنچه خواهد از او بی حساب می گیردچهار فصلِ نگاهش همیشه بارانی ستهوای گریه از او رنگ خواب می گیردصدای قافله از دور م